Acceptatie, labels en een topprestatie

De laatste dagen heb ik weer wat meer last van mijn depressie. Ik huilde twee dagen mijn ogen uit mijn kop om helemaal niets. Nou ja, tuurlijk wel om iets. Ik ben depressief. Dan krijg je die shit. Ik was ook vreselijk moe. Uitgeput. Sleepte mezelf de trap op en liet me op bed vallen alsof mijn laatste uurtje geslagen was. Gelukkig was daar Netflix.

Acceptatie
Ik begin eindelijk eindelijk eindelijk compleet en helemaal te accepteren dat ik chronisch depressief ben. Dat is fijn. Voor mijzelf. Voor Peter. Ontkennen doe je in het begin. Vervolgens komt die wanhoop en honderdduizend WAT NU? momenten. Vervolgens stort je in. Wanhoop. Daarna sta je weer op. Vol goede moed en ervan overtuigd dat je die fucking depressie een lesje zal leren en hem uit je leven zal verbannen. Om iedere keer weer op je bek te gaan. Teleurgesteld te zijn. Diep teleurgesteld. Zo teleurgesteld dat je het wederom niet meer ziet zitten. En dan komt de verlossing. De acceptatie. Het label chronisch depressief zijn erkennen en omarmen en onderdeel maken van jezelf. Met een glimlach.

Labels
Sommige mensen haten labels. Ik vind ze fijn. Labels houden het overzichtelijk voor me. Daardoor begrijp ik mezelf beter. Door die labels kan ik makkelijker mezelf zijn. Als ik namelijk een label heb hoef ik me niet anders voor te doen dan ik ben. Ik heb een label. Check it out. Ik begrijp nu ook mijn verleden beter. Kan deze langzaam aan ook accepteren. Soms schaam ik me nog wel dat dit me allemaal pas lukt op mijn 41e. Aan de andere kant denk ik, vind je het gek? Ik heb zoveel labels! Stel je voor dat je voor een rek met 15 rode truien staat en nergens staat een maat in. Dan moet je ze verdomme allemaal één voor één passen voordat je weet welke past. Dan heb je eindelijk die ene rode trui gevonden die past, blijkt dat je rood helemaal niet mooi vindt. Kan je weer opnieuw beginnen bij het rek grijze truien. Snap je? Dat is toch geen doen, man. Nee, doe mij maar gewoon heldere en duidelijke labels. Dan weet ik tenminste wat ik kan en niet kan en dan heb ik een beetje houvast in het leven. Het leven is al zwaar genoeg.

Geen leven
Ik vind het niet erg trouwens, dat het leven zwaar is. Ik moet er niet aan denken dat het leven een dartelend lammetje in een eeuwige groene wei is. Dáár zou ik nou pas depressief van worden. Die angsten, die vond ik wel erg. Nu ik mijn leven zo heb ingedeeld dat de angsten grotendeels verdwenen zijn (ik heb nu nog maar eens in de maand een lichte paniekaanval in tegenstelling tot twee jaar geleden meerdere malen per week extreem zware paniekaanvallen) leef ik weer een beetje. Terug naar de angsten is geen optie meer. Daar ben ik heel helder in naar mezelf én naar Peter en dat zal ik volgend jaar bij de herkeuring ook zijn naar het UWV. Leven in angst is geen leven. Zo simpel is het.

Ik ben depressief, maar ik blijf overeind en dat is in mijn geval een topprestatie. Ik vind mensen niet tof. Ik vind het leven niet tof. Ik vind het verleden niet tof. Ik heb wel hoop voor de toekomst. En hoop doet leven. Hoe simpel kan het zijn. ♥

13 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Rob Alberts schreef:

    Ik heb niets met labels. Maar als ze jou helpen?

    Sterkte met de depressie.

    Opbeurende groet,

    1. Marion schreef:

      Ja, het geeft me overzicht en dat is fijn. Dank je wel.

  2. Saar schreef:

    Ik vind labels dubbel. Enerzijds zijn ze toe te juichen, omdat ze duidelijkheid scheppen, maar ze kunnen ook zo verkeerd gebruikt worden. Zolang ze ten goeie gebruikt worden, ja!

    Mooi dat je eindelijk kan accepteren. Depressie is al lastig genoeg. Daar hoef je niet nog eens wat meer pijn aan toe te voegen, omdat je er tegen gaat vechten of kwaad bent of … Maar makkelijk is accepteren niet. Dus ik vind het knap dat het je gelukt is!

    1. Marion schreef:

      Daarom moet men ook geen labels op anderen plakken. Dat gaat bijna altijd mis. En idd, als het lukt je label te accepteren, dan kan je er alleen maar baat bij hebben.

  3. chucky1012 schreef:

    Groot grkezen jk!
    Wat jou kan helpen moet je doen….

    Liefs en hugs Xoxo

  4. Je bent depressief, maar gaat er heel gezond mee om. Er zijn dagen waar je de muren oploopt, je hoofd leeg weent. Ik lees vaak ook hoe je andere dagen beleeft, hoe je jezelf dan vasthoudt aan de minste strohalm. Sterke dame ben je!

  5. Katrien schreef:

    Een heel aangrijpend stuk, dit. Omdat ik het deel over acceptatie na zovele jaren zo erg herken en momenteel ook in die fase zit. Het zal de leeftijd zijn zeker, ik ben net 40 geworden ;-). En na 22 jaar ziek zijn, begin ik eindelijk door te hebben dat ik het ermee moet doen, me niet groot moet houden, niet moet blijven hopen op en vechten voor totale genezing. Ik had het er toevallig deze week met mijn arts over en het heeft me zoveel inzichten gebracht. Mijn lijf is mijn lijf, met alle mankementen erbij, en dat moet ik nu maar eens aanvaarden. En het verdriet daarover ook toelaten, mag er zijn, ik hoef het niet te onderdrukken of ontvluchten. Gaat hopelijk energie opleveren.
    Heel verhaal om je te zeggen dat je vaak heel mooie, herkenbare dingen schrijft die enorm helpen. Heel erg fijn!
    Take care.

    1. Marion schreef:

      Het is ook goed om voor jezelf dit allemaal eens te delen. Iets opschrijven of uitspreken maakt het altijd nog iets zekerder, iets definitiever. Het verdriet toelaten is een groot en belangrijk onderdeel. Pijnlijk onderdeel, maar wel nodig. Het leek wel rouw waar ik doorheen ging af en toe, maar daarna ging het stukken beter met me. Niet meer beter voordoen! Dat vind ik nog wel de fijnste van alles. Dat dat niet meer hoeft, geeft zoveel energie terug aan andere dingen. Dank je wel voor het delen en ik ben blij dat mijn stukjes herkenbaar zijn voor je en vooral dat ze je helpen. X

  6. Herkenbaar, hier is alles weer overhoop door terugval partner.

    1. Marion schreef:

      Wens jullie allebei heel veel sterkte. Het is niet niks om je partner te zien lijden.

      1. Dankje. Storytime duurt even langer om te schrijven

  7. mariellemarielle schreef:

    Respect voor jou!!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.