Hou op met me

Gisteren met Jip naar de dierenarts geweest. Zijn kiezen waren in veel betere staat dan verwacht en hoefden amper bijgeknipt. Een ander probleem was zijn voortand. Eentje was gespleten en het leek alsof hij nu drie voortanden had. Eén daarvan zat los en deze is verwijderd. Ze verwacht dat daar geen problemen uit zullen ontstaan.

Vanochtend kwam ik beneden en schrok me echter een hoedje. Jip, die normaal al op me zit te wachten, lag er doodstil bij. Ik rende op hem af. Geen beweging. Ik aaide hem en gelukkig was hij nog warm. Hij piepte een beetje, maar stond niet op. Ik heb hem pijnstillers gegeven en even later at hij wat hooi en een beetje sla. Ik ben gras voor hem gaan plukken en daar eet hij ook van. Verder ligt hij veel en slaapt. Het is even afwachten hoe hij hieruit gaat herstellen. Jip is ondertussen al een jaar of 6 en dat is voor een cavia hoogbejaard. Cavia’s worden gemiddeld tussen de 4 en 6 jaar oud. Daarom ben ik ook niet zo happig meer op die narcose iedere keer. Maar ja, een andere optie heb je ook niet. Je kan zo’n beestje niet dood laten gaan van de honger.

Met mij gaat het niet veel beter. Sinds die ene “verkeerde” antibiotica pil is het lichaam helemaal van slag. Vreselijke krampen. Ontzettend moe. Ik wandel de hele dag tussen bed en toilet heen en weer. Ik ben vanochtend wel even naar de winkel geweest. Dat doe ik voordat ik iets eet of drink, want zodra ik daarmee begin is het afgelopen met de pret. Dan kom ik de deur niet meer uit. Zo’n tochtje is dan een ware heldendaad en hoewel het op dat moment een hel is om te doen, ik weet dat ik me dan in ieder geval nog een beetje tevreden voel over mezelf. Ik heb eten gehaald, voor ons en voor de cavia’s. Dat is in ieder geval iets en dat voelt prettig. Doe ik dat niet, dan voelt het allemaal helemaal zo zinloos.

De rest van de dag breng ik in bed (en op het toilet) door. Beetje lezen, beetje luisteren, beetje schrijven, beetje slapen. Het is zoals het is. Er komen vanzelf weer betere tijden. ♥

11 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Marcus schreef:

    Ik zeg altijd, het komt goed. Wanneer en hoe, die vraag stel ik meestal maar niet. Dussssss……

  2. mariellemarielle schreef:

    Heel veel sterkte en kracht weer!!
    En ook beterschap voor Jip!

    1. Marion schreef:

      Dank je wel! Jip gaat alweer een stuk beter vandaag!

      1. mariellemarielle schreef:

        Fijn

  3. Rob Alberts schreef:

    Een week in Thailand maakt dat mijn darmen 1 keer protesteerde.

    Ik begrijp het ongemak.

    Jouw leven zou uit meer moeten bestaan dan wat jij nu omschrijft …

    Meelevende groet,

    1. Marion schreef:

      Ik heb hier een punt bereikt dat ik van die zalf voor schrale baby billetjes nodig heb…. Het is niet om te lachen, maar ik doe het toch hahaha!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.