Leven in isolement (triggerwarning)

Wat is er veel verandert het afgelopen jaar. Het zijn in mijn geval vooral mentale veranderingen. Ik ben gestopt met therapie en begonnen met meerdere opleidingen en cursussen. Ik heb knopen doorgehakt, keuzes gemaakt en die keuzes zijn voor het eerst in het belang van mijzelf geweest. Niet dat ik nooit eerder keuzes maakte in het belang van mijzelf, maar daarbij speelde de aanpassing naar anderen toe, het rekeningen houden met, altijd nog een grotere rol dan goed  voor mijzelf zorgen. Dat is denk ik wel de grootste verandering die heeft plaatsgevonden het afgelopen jaar.

Ik heb keuzes gemaakt als stoppen met therapie, maar ook keuzes die ik hier niet eens kan en wil delen op mijn blog. Keuzes die niet alleen mijn leven, maar ook dat van anderen beïnvloeden. Keuzes die ik eerder niet kon maken, omdat ik niet in staat was voor mijn eigen geluk te kiezen.

Zo aan het einde van het jaar word ik ook nog eens met de neus op de feiten gedrukt. De trigger van gisteravond wierp mij met volle kracht terug op de grond. Het moet ook, een teruggetrokken leven leiden. Als ik deze triggers wekelijks of dagelijks tegen zou komen, dan zou dat niet leefbaar zijn voor mij. Ook die keuze ligt er nog, alleen waar de keuze om uit het leven te stappen voorheen aanvoelde als een reddingsboei, is het nu ondertussen iets geworden wat ik niet meer wil. Ik ben teveel gegroeid het afgelopen jaar. Ik heb weer voldoende dingen waar ik van kan genieten. Ik wil weer verder leren, verder groeien. Beter worden. Niet beter als beter qua gezondheid, maar beter in vaardigheden. Ik wil mijn opleidingen afmaken, ongeacht wat en of ik er iets mee ga doen in de toekomst.

Er is weer een toekomst.

Vandaag gaat het slecht. Het is een dag van overleven, maar die dagen zijn een zeldzaamheid geworden. Dankzij mijn isolement. In dat isolement kan ik leven. ♥