Mijn Kladblog: De statistieken van 2013 tot 2019

Nu ik aan het opruimen ben, online welteverstaan, ben ik eens in de statistieken van blog gedoken. De afgelopen vijf jaar zijn ongeveer precies verlopen zoals ik op die momenten wilde. Dat is bijzonder om te zien zeg. Ik begon met een wens om mijn blog zo groot mogelijk te laten worden, maar in 2016 kwam het moment dat ik inzag dat dat helemaal niet zo geweldig was. Het werd me te groot en te veel en ik ben me toen gaan focussen op een kleiner en persoonlijker blog. Het is supergaaf om te zien dat het in de cijfers precies zo gegaan is als ik in mijn hoofd wilde. Het lijkt de law of attraction wel.

2013
Op Tweede Kerstdag van dat jaar begon ik met bloggen. Als ik de statistieken induik zie ik, naast de 328 views en 53 unieke bezoekers van dat jaar, dat ik vooral heel veel artikelen heb verwijderd. Ik snapte niet hoe dat kon. Ik had toch maar 6 dagen geblogd in dat jaar? Hoe kan het dan dat ik zo ongeveer 10 artikelen verwijderd heb? Toen bedacht ik me dat ik al eerder begonnen was met bloggen, maar iedere keer als ik een artikel online had gezet verwijderde ik het meteen of een dag later weer. Onzekerheid. Niet goed genoeg. Wie gaat dit nou lezen? Wil ik dit wel? Enzovoorts. Uiteindelijk was het artikel op 26 december 2013 kennelijk goed genoeg om te laten staan en zo is dat eigenlijk dé datum geworden waarop ik gevoelsmatig gestart ben met bloggen.

2014
Ik wilde mijn blog laten groeien en dat deed ik vooral door veel bij andere bloggers te reageren. Ik las mee op de grotere blogs van Kelly Caresse, Little Wonder World en Lisanne Leeft. Ik vond het ontzettend leuke blogs en las er oprecht met heel veel plezier, maar ik merkte ook dat ik heel veel bezoekers kreeg vanaf deze blogs. Iedere keer als ik een reactie bij hen plaatste, kwam er onder mijn reactie een link naar mijn laatste blog te staan en zo kwamen mensen bij mij terecht. Dit werkte als een trein en ik zocht meer grote blogs op, waar ik met minder oprechte interesse las, ik geef het toe, en zo groeide mijn blog tot ik dat jaar over de 100.000 views heen ging met 16.853 unieke bezoekers.

2015
Ik had niet verwacht dat mijn blog verder zou groeien, maar dat gebeurde wel. Waar ik het jaar begon met allerlei tags, reviews en uitdagingen, nam mijn blog halverwege het jaar steeds serieuzere vormen aan. Ik ging schrijven over therapie, mijn depressie, het gedonder met mijn werk en ik begon met dagbesteding. Het zijn nog steeds de tags en de reviews die het meest gelezen worden, maar ik begin dat jaar steeds meer voor mezelf te schrijven en niet meer voor de statistieken. Het jaar eindigt met 221.110 views en 43.137 unieke bezoekers.

2016
Het jaar dat ik mijn baan verloor. Het jaar waarin ik, tijdens de angstbehandeling, meerdere malen bijna over het randje geduwd werd. Het jaar dat mijn vader weer kanker kreeg. Het jaar dat ik officieel volledig afgekeurd werd om te werken. 2016 was een persoonlijk dieptepunt, maar een hoogtepunt voor mijn blog. 261.034 views en 65.569 unieke bezoekers. Bizar. Echt bizar.

2017
Een vreselijk, vreselijk zwaar jaar op het persoonlijke vlak. Mijn hemel. Maar daar gaan we het nu niet over hebben. Het gaat hier om de statistieken. De statistieken die me op dat moment echt helemaal niet meer boeide en ik deed dan ook geen enkele moeite meer om de gigantische cijfers die ik in 2016 gemanifesteerd had, op peil te houden. Het hoefde niet meer, sterker nog, ik wilde het ook niet meer. Het was way too much en het overweldigde me. Ik kreeg de eerste conflicten met mensen. De nadelen van het bloggen, het persoonlijke bloggen, werden me voor het eerst duidelijk. Ik ging voor mezelf schrijven. Het ging in het begin met horten en stoten, want het deed me toch wel wat om die getallen te zien kelderen, maar mijn keus stond vast. Schrijven voor jezelf. Schrijven als therapie. 2017 eindigde met 153.514 views en 41.765 unieke bezoekers.

2018
Een jaar waarin het lichamelijk vreselijk slecht ging, maar waar ik mentaal wel weer iets opkrabbelde. Niet zozeer omdat het veel beter met me ging, maar wel omdat ik er langzaam aan mee leerde omgaan. Niet meer kunnen werken. Dysthymie hebben en de daarbij behorende terugvallen en teleurstellingen verwerken. Stoppen met therapie. Veel meer mezelf worden. Bloggen kwam voor het eerst in jaren op de tweede , misschien wel derde plek. De cijfers bleven kelderen op mijn blog, maar ik vond, en vind, het wel prettig. Geen grote blog meer met dagelijkse verplichtingen, maar een klein persoonlijk blogje en dat voelt goed. Twee weken terug stonden de cijfers op 132.447 views voor het afgelopen jaar met 24.778 bezoekers.

2019
En wat gaat dit jaar brengen? Ik denk dat het nu ongeveer wel gelijk zal blijven. De mensen die hier nu nog meelezen, jullie dus, zijn de echte diehards. Misschien dat de views nog gaan zakken naar de 100.000 en de unieke bezoekers naar de 20.000. Mooie aantallen voor een fijn, persoonlijk blogje. Aantallen waar ik me heel prettig bij voel.

Fijn weekend allemaal!

11 gedachten over “Mijn Kladblog: De statistieken van 2013 tot 2019

  1. Ik kom bijlange nog niet aan jouw cijfers, hoor, zelfs niet na wat jij een terugval noemt.
    Duidelijk dat mensen graag bij je komen lezen. Doe ik dus ook, idem als Levensicht, Geri en Kamiel die hierboven staan.

  2. wow…ik vind het nog veel hoor!
    Ben vooral blij dat je nu vooral voor jezelf blogt en ben blij dat ik je kan lezen!
    Succes met dit blogjaar!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.