Jip 5 juni 2019 †

Mijn hart is gebroken. Na ruim een week vechten en proberen, heb ik Jip gisteren moeten laten inslapen. Nu ik het opschrijf stromen de tranen alweer over mijn wangen. Het ging enorm op en neer met Jip. Van bijna niet eten en niets meer doen, naar weer eten en proberen rond te scharrelen en uiteindelijk toch weer instorten. Twee nachten heb ik hem om de twee uur voeding gegeven. De laatste paar dagen zaten we drie keer per dag een uur samen aan tafel. Grassprietje voor grassprietje. Geraspte komkommer, appel en geplette watermeloen. Het ging, maar het was niet genoeg.

Gistermiddag om 16:20 uur had ik een afspraak bij de dierenarts. Het ging allemaal heel fijn en snel. Jipje was echt moe en wilde volgens mij zelf ook al niet meer. Hij lag alleen nog maar tegen me aan. Dat maakte het wel ietsje makkelijker. Na het eerste spuitje zakte hij binnen een paar seconden weg. Er was niet veel voor nodig. Dan naar huis en dan volgt een rare nacht. Iedere keer word je wakker met even dat idee dat het allemaal niet waar is, maar binnen een seconde weet je ook weer dat het wel waar is. Het zal wel even duren voor ik over die verlies heen ben. Jip was anders dan de andere cavia’s. Jip was echt mijn maatje. Wat een gemis.

Advertenties

23 gedachtes over “Jip 5 juni 2019 †

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.