Goed nieuws

Dinsdag aan het einde van de dag besloot ik een mailtje te sturen naar mijn contactpersoon bij het Vrijwilligers Centrum Wageningen. Ik had nog steeds niets gehoord. Ik kreeg direct een automatisch bericht terug. Het VCW was gesloten ivm vakantie. Ah, dat verklaarde een hoop. Was handig geweest als ze dat gezegd had, maar goed, geen probleem. Een half uur later kreeg ik echter een mailtje van mijn contactpersoon dat ze de vrouw van de hond even zou aansporen contact met mij op te nemen. Vervolgens werd ik gisteren direct door haar gebeld. Het was allemaal anders gecommuniceerd naar haar dan dat het aan mij was doorgegeven. Geen probleem, dat kan gebeuren. Ik haat bellen, maar tot mijn grote verbazing zag ik toen ik ophing dat ik een kwartier met haar had zitten praten. Het klikte. Nu nog de klik met de hond.

Het is een Viszla. Een Hongaarse Staander. Een korthaar. Peter en ik zijn allebei dol op grote honden, dus we konden ons geluk niet op. Het is wel een hond met een verleden. Hij komt uit Polen. Heeft een hele slechte start gehad en zijn vertrouwen zal gewonnen moeten worden. Volgende week woensdag komen ze langs en gaan we kennismaken. Dan maken we ook nog een afspraak om samen in het bos te gaan wandelen, zodat ik leer wat de commando’s zijn waar hij naar luistert. Met een hond naar het bos, vind ik heerlijk. Met een mens vind ik doodeng, maar ik heb het er absoluut voor over. Het zou fantastisch zijn als we op deze manier toch een hond in huis kunnen krijgen.

Voor degene die het vorige bericht over de hond gemist hebben: deze mevrouw werkt zelf bij het vrijwilligerscentrum. Dit werk wil zij heel graag blijven doen, maar de hond kan niet alleen thuis zijn. Hij huilt als een wolf, non stop, als ze er niet is. Dat is geen ramp als je even een boodschap gaat doen, maar als je een hele middag moet werken is dat niet fijn voor de buren. Ze zoekt iemand die twee middagen per week op haar hond kan passen. Uitlaten mag, maar hoeft niet. Dat is met mijn ziek zijn natuurlijk het meest ideale scenario. Ik wil meer gaan bewegen en twee keer in de week een flinke boswandeling zou geweldig zijn. Ik weet alleen natuurlijk nooit wanneer ik ziek ben. Dat is ook de reden waarom we zelf geen hond hebben. Dit is voor ons dus de ideale oplossing en voor deze mevrouw natuurlijk ook. Wij zijn flexibel. Moet ze een keer een andere dag werken, geen probleem. Kortom, we waren allebei dolenthousiast aan de telefoon. Tenminste, ik. Ik merkte wel dat zij wat huiverig is om de hond bij onbekenden achter te laten, maar hopelijk zal ze, nadat ze woensdagmiddag hier geweest is, dat vertrouwen wel hebben. Ik kan in ieder geval niet wachten. Als dit doorgaat, is dat echt een droom die uitkomt.

Advertenties

8 gedachtes over “Goed nieuws

  1. mariellemarielle

    Leuk!!! Een vizla vind ik een mooie hond!!
    Honden zijn zo gevoelig en ik denk dat hij echt gaat voelen dat hij bij jou veilig is!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.