Wandeling #2 (met Sam)

Gistermiddag wandeling nummer 2 gemaakt. Een wandeling hier vlakbij in het park, want ik was niet alleen. Gisteren was Sam, mijn oppashond, er voor de eerste keer. Het was werkelijk geweldig. Liefde op het eerste gezicht. Hij luisterde goed en had al snel het volste vertrouwen in me. Toen we een buurvrouw tegenkwamen bleef hij strak tegen mijn been staan. Iedere keer als hij iets wilde, keek hij me eerst aan of het oké was en pas dan ging hij er vandoor. Iedere keer even achterom kijken of ik er nog was. Hij zat gewoon aan de riem hoor, don’t worry, maar het is een riem van wel 20 meter lang heb ik het idee.

Thuis eerst allebei even uitgerust, daarna wat TV gekeken (Sam kijkt heel graag naar dierenprogramma’s) en toen op ontdekkingstocht in de tuin. Dat was spannend, want er zit een gat in de heg die naar de tuin van de buurvrouw leidt. Het lukte me goed om hem ervan te weerhouden erdoor te kruipen. Vervolgens kwam de uitdaging met de eenden. Net toen hij voor het eerst aan de rand van het water stond, kwamen er een stuk of tien voorbij. Hij wist van spanning en enthousiasme niet waar hij het zoeken moest. Iedere keer als hij aanstalten maakte het water in te springen riep ik hem. Dat werkte. Toen de eenden vijf minuten later weer voorbij zwommen, werd hij wel enthousiast, maar hij maakte geen aanstalten meer het water in te springen.

Toen ik moe werd ging ik op de bank liggen. Hij volgde eerst mijn voorbeeld, maar vond dat toch te saai en rende weer de tuin in. Daar ging hij aan het werk als levende takkenversnipperaar. Hij werd helemaal dol. Alle takken die hij kon vinden gingen eraan. Handig voor ons, want zo passen ze een stuk makkelijker in de groene kliko.

Ik heb geen stappen geteld, want aan het begin van de wandeling verloor ik het horloge. Ik kwam er halverwege achter dat ik niets meer om mijn pols had. Teruglopen had geen zin. Tenminste, dat vond ik. Ik had vrij aan het begin mijn telefoon uit mijn tas gepakt om een filmpje te maken en dat moest het moment geweest zijn dat ik hem verloren was. Ik kon alleen maar hopen dat hij er nog lag als we er op de terugweg weer langs zouden lopen. En ik had mazzel. Hij lag precies op de plek waar ik dacht dat hij zou liggen.

Donderdag komt Sam weer een uurtje. Dan gaan we niet wandelen, want zijn baasje haalt hem na een uurtje alweer op en gaat dan met hem naar het bos. Ze heeft gevraagd of ik meega, maar ik sla deze keer denk ik nog even over. Die blaar op mijn voet heeft toch een flinke wond achtergelaten. Volgende week ga ik wel mee naar het bos. Dan zal het allemaal al wel wat minder pijnlijk zijn.

Voorlopig alleen op maandag met Sam wandelen en op donderdag een uurtje oppassen. Maandag zal de komende tijd de leukste dag van de week zijn!

Advertenties

11 gedachtes over “Wandeling #2 (met Sam)

  1. mariellemarielle

    oh….memories!!! Dit klinkt zo fijn en gezellig en door jouw schrijfstijl zie ik het voor me!!!
    Mooi dat je zo met hem kon oefenen en zo te lezen is hij nu al dop op je

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.