Teleurstelling

Als ik mijn ogen open is het nog te vroeg. Te vroeg om op te staan. Ik moet zo lang mogelijk blijven liggen, zodat de dag zo kort mogelijk duurt en er dus zo min mogelijk tijd is om iets te eten. Ik doe mijn ogen weer dicht en slaap verder.

Hoe gaat het zonder eetstoornis?

Op 21 januari 2017 schreef ik nog een artikel over dat ik op mijn hoede moest zijn. Dat de directe voordelen, de directe resultaten van de eetstoornis helder in beeld voor me lagen. Het kostte me betrekkelijk weinig moeite om ze links te laten liggen. Dat is denk ik herstel. Het zien, het weten, het…

Niet Eerlijk Over Eetstoornissen

Gisteren had ik een plan om een reeks artikelen te schrijven over eetstoornissen. Ik wilde beginnen bij het begin. Hoe een eetstoornis vaak start* met een onschuldige lijnpoging. Hoe men ineens doorheeft dat dat goed gaat, ergens goed in is. Hoe men vaak complimenten krijgt over het er goed uitzien en geniet van de aandacht**….

Eerlijk Over Eetstoornissen

Er zijn een paar blogs die ik graag wil schrijven, ga schrijven, maar die zullen mensen gaan kwetsen. Het onderwerp is eerlijk over eetstoornissen. Gisteren sprak ik er al een paar mensen over en de reacties lagen ver uit elkaar. Er was een heel duidelijk verschil te bemerken. De mensen die nog in de eetstoornis…

Life After Recovery

Gisteren veranderde ik de naam van mijn Instagram account in Life After Recovery. Er zijn op social media duizenden recovery accounts te vinden, maar bijna geen accounts over het leven ná herstel. Life After Recovery zal een heel normaal account zijn. Gewoon mijn account eigenlijk, maar wel met de toevoeging dat er over eetstoornissen, herstel en…

Anorexia – De sluipmoordenaar

Voor de laatste keer zou ik meedoen aan de penvriendenactie op het eetstoornisforum. Er was echter één iemand die niet meer mee kon doen, omdat het zo slecht met haar ging. Ik besloot een mooi pakketje samen te stellen voor haar. Tot mijn grote spijt kwam het pakketje een dag te laat.

Eetstoornis en extreme aanpassing: Ik ben op mijn hoede

Onlangs had ik het plan opgevat om een leef-eet-beweegdagboek bij te gaan houden op mijn blog. Als overzicht en motivatie. Ik heb voor nu die categorie toch maar weer even verwijderd. Er klopt iets niet. Het voelt niet goed. Ik raak gefrustreerd. Ik ben op mijn hoede.

Documentaire: Emma Wil Leven

Het is al voorbij het middaguur en pas nu heb ik tijd om een stukje te schrijven. Dat is wel eens anders geweest. Zelfs het lezen van andere blogs die ik volg schiet er volledig bij in op dit moment. Het is allemaal naar aanleiding van de zeer indrukwekkende documentaire Emma Wil Leven.

Loving Lazy Sundays #109

De laatste tijd kan ik me iedere keer mijn dromen herinneren als ik wakker word. Eerst die caviadroom en nu stond ik vannacht in de dartfinale tegen Raymond van Barneveld. Ik was kansloos, want waar hij gewoon met zijn dartpijlen mocht gooien, moest ik het doen met stukjes tomaat.

Over bloggen, mijn eetstoornis en de overheid

Soms vraag ik me af: Wat is het toch met schrijven? Waarom vind ik het zo leuk? Waarom is het zo fijn om gedachten in woorden om te zetten en met anderen te delen? Geen idee. Waarom vinden mensen het leuk om te zingen? Waarom vinden mensen het leuk om spelletjes te doen? Who cares!…